LOVE , LUST & LOST …

it was during a sunset

i found my love smiling

tensed and my arms wet

her dimples left me killing

my love! you brought some tune

into my life without a rhythm

we dreamt till the moon

and you found my algorithm

sleepless and craving

conversations of repetition

loving and planning

you were my meditation

in your lips

lost my eyes

in your hips

i found so nice

cuddling all day all night

always never done

couldn’t get you out of sight

we were one

forever in neverland

living inside your blanket

no better dreamland

you were my jacket

skin on skin , chin on chin

agrees on everything

leaving each other to win

thinking about nothing

and on that fine morning

when i woke up into reality

from your timely warning

which changed our mentality

you had your questions

for which i had no answer

helped by no discussions

wished i had cancer

i broke you into pieces

and shattered you away

somehow our love ceases

i knew you had to pay

we pushed each other far

thought it was easy

but you went through the war

and it left me crazy

never ever seen again

maybe so far to reach out

i found myself in vain

lost and cut out

in the nights of insomnia

that makes me helpless

wish you were my amnesia

and sorry for being worthless

©2020 robusta

ചൊവ്വയും വ്യാഴവും..

ഗോപാലൻനായർക്കും വിലാസിനിയമ്മക്കും ഒരൊറ്റ മോളാ ദേവകി. അച്ഛന്റേം അമ്മേടേം സൗന്ദര്യം ഒരുപോലെ കിട്ടിയിരിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരി കുട്ടി. കുങ്കുമചുവപ്പാർന്ന കവിളുകളും നുണകുഴികളും , മുട്ട് വരെയുള്ള മുടിയും, കാന്ധം പോലത്തെ കണ്ണുകളുമുള്ള ആരെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീ സൗന്ദര്യം. ഈ ചിങ്ങമാസത്തിൽ അവൾക്ക് 25 വയസ്സ് തികയുകയാണ്.ദേവകിക്ക് 18 തികഞ്ഞന്ന് മുതൽ വേളി അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്. ആട്ടിത്യത്തിനും, ആഭിജാത്യത്തിനും, കുടുംബ മഹിമക്കൊന്നും ഗോപാലൻനായർക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. ദേവകിയെ വേളി കഴിക്കുന്ന ആൾക്ക് ഇട്ടു മൂടാനുള്ള പൊന്നും പണവും അയ്യാൾ കൊടുക്കും. പക്ഷെ ചൊവ്വാദോഷമുള്ള ദേവകിയെ സ്വീകരിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും ഭയമാണ്.

ചൊവ്വാദോഷത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു ഒരുപാട് നല്ല ആലോചനകൾ മുടങ്ങി.നാണിയമ്മയുടെ പോലെയുള്ള നാടുനിരങ്ങികൾ വീടുവീടുതോറും ചെന്ന് പലഹാരവും കാപ്പിയും കഴിച്ച് ദേവകിയുടെ ചൊവ്വാദോഷകഥയും, ചൊവ്വാദോഷക്കാരുടെ ദുർവിധികളും എരിവും പുളിയും ചേർത്ത് വിളമ്പികൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അതിനിടയിൽ ഇതൊന്നും വരുന്നവരെ അറിയിക്കാതെ വേളി നടത്താനും ഗോപാലൻനായർ ഒരു ശ്രമം നടത്തി. നാട്ടിലെ പ്രധാനികൾ അത് വരന്റെ വീട്ടുകാരെ അറിയിച്ചു മുടക്കുകയും ചെയ്തു. ഗോപാലൻനായർക്കും വിലാസിനിയമ്മയ്ക്കും ദേവകിയുടെ വേളി ഒരു തല വേദനയായി.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് അപ്പുറത്തുള്ള കുട്ടൻപിള്ളയുടെ വീട്ടിലെ ചായ്‌പ്പിൽ ഒരു പുതിയ താമസക്കാരൻ വരുന്നത്. കുട്ടൻപിള്ള ദേവകിയുടെ അച്ഛന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്താണ്. കലയും, കവിതയും, സാഹിത്യവും പിന്നെ ആരും അറിയാതെ ഒരല്പം കമ്മ്യൂണിസവും ഉള്ള ഒരു ദേശാടനക്കിളി ആണ് കക്ഷി. ഒറ്റത്തടി, വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല. കലാപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമായി കൽക്കട്ട സന്ദർശിച്ചു വരുന്ന വഴിക്ക് ലഭിച്ച ശിഷ്യനാണ്, സുബ്ബു എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിക്കുന്ന സുബ്രദോ ഭട്ടാചാര്യ, ഒരു തനി ബംഗാളുകാരൻ . അയ്യാളാണ് ചായ്പ്പിലെ പുതിയ താമസക്കാരൻ. കുറ്റിമുടിയും, പരുക്കൻ ശരീരഭാഷയും ഉള്ള ഒരൊത്ത മനുഷ്യൻ.

അച്ഛന്റെ പിറന്നാളിനുണ്ടാക്കിയ പായസം കുട്ടൻപിള്ളക്ക് കൊടുക്കാൻ പോയപ്പോഴാണ് ദേവകി ആദ്യമായി സുബ്ബുവിനെ കാണുന്നത്. അയ്യാളുടെ തപ്പിത്തടഞ്ഞുള്ള മലയാളം ദേവകിയിൽ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി വിടർത്തി. പിന്നീട് അതൊരു സൗഹൃദമായി. ദേവകി കുട്ടൻപിള്ളയുടെ വീട്ടിലെ ഒരു സ്ഥിരം സന്ദർശകയായി. അവർ തമ്മിൽ കൂടുതൽ അടുത്തു.

ദേവകിയുമായുള്ള സഹവാസം സുബ്ബുവിന്റെ മലയാളം മെച്ചപ്പെടുത്തി. അവർ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയം എളുപ്പമാക്കാൻ അത് കൂടുതൽ സഹായിച്ചു .സുബ്ബു കൽക്കട്ടയെ പറ്റി പറഞ്ഞ കഥകളും വർണനയും ദേവകിയുടെ മനസ്സിൽ മായാത്ത ചിത്രങ്ങൾ പോലെ പതിഞ്ഞു.കൽക്കട്ട ദേവകിയുടെ സ്വപ്നനഗരമായി. ഹൗറ പാലവും, സുന്ദർബൻ കാടുകളും, ഹൂഗ്ളി നദിയും, ബംഗാൾ കടുവയും, റോഡിലൂടെ ഓടുന്ന കുഞ്ഞു ട്രാമുകളുമെല്ലാം എല്ലാം അവരുടെ ചർച്ചകളിലേ നിത്യ സന്ദർശകരായി.

ഒടുവിൽ സുബ്ബു തനിക്കറിയുന്ന ഭാഷയിൽ ദേവകിയോടു ചോദിച്ചു – ” ദേവകി എന്താ കല്യാണം കഴിക്കാത്തെ? “. ദേവകി ഒരു മ്ലാനഭാവത്തോടെ സുബ്ബുവിനു മറുപടി കൊടുത്തു – “ഞാൻ മറ്റുള്ള പെൺകുട്ടികളെ പോലെ അല്ല, ഞാൻ ഒരു ചൊവ്വാദോഷകാരിയാ “. സുബ്ബുവിനു ഒന്നും മനസിലായില്ല. അതിനെന്താ കുഴപ്പം എന്ന് അവൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു. അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ പതുക്കെ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

കുട്ടൻപിള്ളയോട് ചൊവ്വദോഷം എന്താണെന്ന് സുബ്ബു സൂത്രത്തിൽ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി . പക്ഷെ ദേവകിയുടെ കാര്യമാണ് അവൻ ചോദിക്കുന്നത് എന്ന് കുട്ടൻപിള്ളക്ക് മനസിലായി. എന്നാൽ അയാൾ അത് അറിഞ്ഞ ഭാവം നടിച്ചില്ല. പിന്നീട് ദേവകിയെ പാടവരമ്പത്ത്‌ വെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ സുബ്ബു പറഞ്ഞു – “ഈ ഗ്രഹങ്ങൾക്കൊന്നും ആരെയും ഒന്നും ചെയാൻ പറ്റില്ല, അതൊക്കെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങളാ “. ദേവകിക്ക് ചിരി വന്നു. “ഒരു ഗവേഷണം നടത്തിയ മട്ടുണ്ടലോ” എന്ന് അവൾ അയ്യാളോട് ചോദിച്ചു.” ഏയ്യ് !!. അറിയാനുള്ള ഒരു കൗതുകം മാത്രം “- എന്ന് അവൻ മറുപടി നൽകി. “സുബ്ബുവിന് എന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടാണ്ട് എന്താ ഇത്ര ദൃതി ? “. ഈ ചോദ്യം കേട്ട് അയാളൊന്നു പുഞ്ചിരിക്ക മാത്രം ചെയ്‌തു. അവർ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ കമ്മ്യൂണിസം എന്താണെന്ന് അവൾ അവനോടു ചോദിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞു -“മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും വേദനകളും നമുക്ക് നമ്മുടേതായി തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലാ മനുഷ്യരെയും ഒരുപോലെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നമ്മൾ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാണ് “. ദേവകി പ്രതീക്ഷച്ചതിലും വളരെ ലളിതമായിരുന്നു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ആശയം. അവളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് അവൾ അയ്യാളോട് ചോദിച്ചു. “പിന്നെന്താ ആയിക്കോ… ദേവകി ഇപ്പോൾ മുതൽ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാണ്‌ !!” എന്ന് അയ്യാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉച്ചസൂര്യനെ പോലെ അവളുടെ മുഖം തിളങ്ങി.

വൈകാതെ സുബ്ബു അയ്യാളുടെ നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോവും എന്ന് ദേവകിക്ക്‌ ഒരു സൂചന ലഭിച്ചു. അതവളേ അല്പം മൗനത്തിലാക്കി.കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ അവർ തമ്മിൽ കണ്ടില്ല. ദേവകിയുടെ അസാന്നിധ്യം സുബ്ബുവിനെയും അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവർ പോലും അറിയാതെ അവരുടെ ഇടയിൽ എന്തോ സംഭവക്കുന്നത് പോലെ ഇരുവർക്കും തോന്നി. വൈകാതെ ആ ദിവസം വന്നെത്തി. ഇന്ന് വൈകീട്ടുള്ള തീവണ്ടിക്കു സുബ്ബു പോവുകയാണ്. പോവുന്നതിനു മുമ്പ് അയാൾക്ക് ദേവകിയെ ഒരു നോക്ക് കാണണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ദേവകിയെ അന്നൊന്നും അയാൾ പുറത്ത് കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ യാത്ര ചോദിക്കാൻ അയ്യാൾ കുട്ടൻപിള്ളയുടെ കൂടെ ഗോപാലൻനായരുടെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴും അവൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇനി ദേവകിയെ ഒരിക്കലും കാണാൻ പറ്റില്ലെന്നുള്ള ഒരു ചിന്ത അയ്യാളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നേർത്ത വിങ്ങലായി.

അയ്യാൾ തന്റെ പെട്ടിയുമായി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി, പാടവരമ്പത്തുവെച്ച് ആരോ തന്റെ പിന്നിൽ ഓടിവരുന്നപോലെ അയ്യാൾക്ക് തോന്നി. അയ്യാൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ, കുളിച്ചു ഈറനെടുത്ത്‌, ചന്ദനകുറിയെല്ലാം തൊട്ട് അയ്യാളുടെ അടുത്തേക്ക് ദേവകി ഓടി വരികയാണ്.ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ സൗന്ദര്യവും അയ്യാളുടെ അരികിലേക്ക് വരികയാണെന്ന് അയാൾക്ക്‌ തോന്നി. അമ്പലത്തിൽ നിന്നുള്ള വഴിയാണ്. അവൾ സുബ്ബുവിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനകുറി ചാർത്തി. അവൾ പ്രാസാദം കൊടുത്തപ്പോൾ അയ്യാൾ അത് സ്നേഹപൂർവ്വം നിരസിച്ചു – “എനിക്കിതിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ല, പോവുന്നതിനു മുൻപ് ഒന്ന് കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു, സന്തോഷായി.. “. ഇനി കാണുമോ എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം അയാളെ വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിലും, അതയ്യാൾ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

“അല്ലെങ്കിലും ഇതെനിക്ക് വിധിച്ചിട്ടുള്ളതാ!! ഇഷ്ടമുള്ളവരൊക്കെ ദൂരേക്ക് മാഞ്ഞുപോകും… ഇവിടെയുള്ള ആർക്കും എന്നെ ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയായി കാണാൻ പറ്റില്ല. എല്ലാർക്കും ഞാൻ ഒരു ചൊവ്വാദോഷകാരിയാ, ശാപമാ “- അവൾ വിതുമ്പി.അല്പം കൂടി നിന്നാൽ തന്റെ ഉള്ളിൽ ദേവകിയോടുള്ള വികാരങ്ങൾ പുറത്ത് വരുമെന്ന് അയ്യാൾ ഭയപ്പെട്ടു. “തീവണ്ടിക്ക് സമയമായി, പോവണം ” എന്ന് പറഞ്ഞു അയ്യാൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ദേവകി അയ്യാളെ പിന്തുടർന്നു, അയ്യാളെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപുണർന്നുകൊണ്ട് അയ്യാളുടെ ചെവിയിൽ അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു -“സുബ്ബു ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റല്ലേ, എന്നെ ഒരു സാധാ പെണ്ണായ് കാണാൻ പറ്റില്ലേ? എന്നെ ഇവടന്ന് ഒന്ന് രക്ഷിച്ചുകൂടെ ? “.. അയ്യാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അയ്യാൾ ദേവകിയെ എടുത്ത് ഉയർത്തി ആലിംഗനം ചെയ്‌തു. അയ്യാൾ പറഞ്ഞു – “എനിക്കൊരിക്കലും നിന്നെപോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടില്ല, നീ എനിക്ക് ചോരയും നീരുമുള്ള ഒരു പെണ്ണ് മാത്രമല്ല, എന്റെ ചിന്തകളാണ്. എന്റെ ലോകമാണ്.എന്റെ ഭാവിയാണ്. എനിക്ക് ജാതിയും മതവും ഒന്നും ഇല്ല. മനുഷ്യത്തവും സ്നേഹവുമാണ് ഞങ്ങൾ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌കാരുടെ ജാതിയും മതവും .നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ഒരു ഗ്രഹത്തിനും പറ്റുകയുമില്ല “.

അങ്ങനെ അവർ ഒരുമിച്ചു കൽക്കട്ടയിലേക്ക് യാത്രയായി. അവർ രണ്ടാളും ഒളിച്ചോടിയ വിവരം നാട്ടിലെങ്ങും ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പരന്നു. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷക്കു വിപരീതമായി ഈ വാർത്ത കേട്ട ഗോപാലൻനായർ ഞെട്ടിയില്ല.തടിച്ചുകൂടിയ പുരുഷാരത്തോട് അയ്യാൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു “എന്റെ മോളൊന്ന് രക്ഷപെട്ടോട്ടെ.. അവൾക്കും ഒരു ജീവിതം വേണ്ടേ, സുബ്ബു ഒരു നല്ല പയ്യനാണ് . അവൻ എന്റെ മോളെ പൊന്നു പോലെ നോക്കിക്കോളും “. “ആ പെണ്ണിനെ കെട്ടിയാൽ സന്താനഭാഗ്യം ഉണ്ടാവില്ല, ഇനി കുട്ടിജനിച്ചാൽ തന്നെ അത് അച്ഛന്റെ തലകൊണ്ടേ പോവുള്ളു ” – നാണിയമ്മയെ പോലെ ഉള്ളവർ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നുപോയി..

ഒരു വ്യാഴവട്ടത്തിനു ശേഷം…

സുബ്ബുവും ദേവകിയും അച്ചനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ തറവാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഇന്ന് നാല് കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണ് – അസുഘോഷ് ഭട്ടാചാര്യ, വിലാസിനി ഭട്ടാചാര്യ, മമത ഭട്ടാചാര്യ, ഗോപാലൻ ഭട്ടാചാര്യ. അവർ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്ത്‌ ഊഞ്ഞാല് കെട്ടി അമ്മമേടേം അമ്മാച്ചന്റെയും കൂടെ കളിക്കുന്നുണ്ട്. വാർദ്ധക്യത്തിലാണെങ്കിലും കണകെടുക്കാൻ നാണിയമ്മ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിലാസിനിയമ്മ ഒരു പുച്ഛഭാവത്തോടെ അവരോട് പറഞ്ഞു – “കണ്ടില്ലേ നാണിയമ്മേ ദേവകിക്ക് 4 മക്കളാ, അഞ്ചാമത്തെ വിശേഷോം ഇണ്ട് ” “അതിനെന്താ വിലാസിനിയമ്മേ ഇത്ര അതിശയിക്കാൻ, അവളെ വേളി കഴിച്ച ആൾക്ക് അതിനു വിശ്വാസങ്ങളൊന്നും ഇല്ലലോ. അതാ ചൊവ്വാദോഷം ഏൽക്കാഞ്ഞത്, അല്ലെങ്കിൽ കാണാർന്നു !!” എന്ന് നാണിയമ്മ മറുപടികൊടുത്തു. തങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു തിരക്കുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു ഗോപാലൻനായർ നാണിയമ്മയെ മനപ്പൂർവം ഒഴിവാക്കി.

അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും അനാചാരങ്ങളിളും കുടുങ്ങി കെടുനിരുന്ന ആ നാട് അതികമൊന്നും തന്നെ മുന്നോട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷെ ദേവകിയുടെ കഥ പുതിയ തലമുറയിൽ പെട്ട പലരുടെയും ഉള്ളിൽ വിപ്ലവത്തിന്റെയും, പ്രതീക്ഷയുടെയും , സ്നേഹത്തിന്റെയും ഒക്കെ വിത്തുകൾ പാകിയിട്ടുണ്ട്. ആ തീ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളോടത്തോളം കാലം ഇനിയും ദേവകിമാരുണ്ടാവുക തന്നെ ചെയ്യും. തൽകാലം ഗ്രഹങ്ങൾക്കും, അവർ പോലും അറിയാതെ അവർ ശിഥിലമാക്കുന്ന ജീവിതങ്ങൾക്കും ഒരു ഇടവേള നൽകികൊണ്ട് ദേവകിയും സുബ്ബുവും അവരുടെ ജീവിതയാത്ര തുടർന്നു…

സോളമന്റെ സങ്കീർത്തനം..

1998 ജനുവരിയിലെ ഒരു പ്രഭാതം, തിരുഹൃദയം എൽ.പി. സ്കൂളിലെ നാലാം ക്ലാസ്സ്‌ ബി.യിലെ ആദ്യ പീരിയഡ്. കണക്ക് അധ്യാപിക സിസിലി ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നു. ടീച്ചർക്ക്‌ മുന്നിൽ ഒരു പരാതിയുമായി അരവിന്ദ് കെ. പി. നില്പുണ്ട്.തന്റെ മുനമാറ്റി പെൻസിൽ സോളമൻ ഡേവിസ് കട്ടെടുത്തു എന്നാണ് പരാതി. “സോളമൻ കള്ളനാ ടീച്ചറെ.. അവൻ എന്റെ പെൻസിൽ നോട്ടമിട്ടിരുന്നു” – അരവിന്ദ് ബഹളം വെച്ചു. സിസിലി ടീച്ചർ സോളമനെ വിളിച്ചു – “നീ അരവിന്ദന്റെ പെൻസിൽ എടുതുണ്ടോടാ ? “. “ഇല്ല ടീച്ചർ !!” – ഒരു കുലുക്കമില്ലാതെ സോളമൻ മറുപടി കൊടുത്തു. അരവിന്ദ് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോയപ്പോൾ സോളമൻ പെൻസിൽ മേശപൊറത്തിന് എടുക്കുന്നത് കണ്ടതായി അരുൺ അതിനിടയിൽ സാക്ഷി പറഞ്ഞു. സിസിലി ടീച്ചർ സോളമനു നല്ല 2 പെട കൊടുത്തതോടെ അവൻ സത്യം മണിമണിയായി പറഞ്ഞു, പെൻസിൽ തിരിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്‌തു. അടിയുടെ വേദന സോളമന്റെ മുഖത്തു കണ്ണ് നീര് വീഴത്തി. സിസിലി ടീച്ചർ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു – “മോനെ നിനക്ക് എന്തേലും വേണമെങ്കിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചൂടേ, ടീച്ചറ് തരില്ലേ !!”. കണ്ണീർ പതുക്കെ തുടച്ചു സോളമൻ പറഞ്ഞു – “എന്നാ ടീച്ചർ എനിക്കൊരു ഗിറ്റാർ വാങ്ങി താ”. ടീച്ചർ കൊറച്ചു നേരം സ്തബ്ധയായി നിന്നു, എന്നിട്ട് ഒരു മറുപടി കൊടുത്തു – “നീ ക്ലാസ്സിൽ ഫസ്റ്റ് ആയിക്കോ,  എന്നാ നമുക്ക് വഴി ഇണ്ടാക്കാ”. “അപ്പൊ എനിക്ക് കിട്ടീത് തന്നെ” – എന്ന് സോളമന്റെ മറുപടി.

“സോളമൻ സിസിലി ടീച്ചറുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ പേരകുട്ടിയാണ്. അവന്റെ വീട്ടില്ലേ അവസ്ഥ ടീച്ചർക്ക് നല്ല പോലെ അറിയാം. അവന്റെ അപ്പൻ അവന്റെ അമ്മക്ക് അവനെ വയറ്റിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ഒരപകടത്തിൽ പെട്ടു മരിച്ചു പോയതാ.ആ ഞെട്ടലിൽ ആണ് അവന്റെ അമ്മ അവനെ പ്രസവിച്ചത്. അവൻ ജന്മനാ ഒരു അപസ്മാരരോഗി ആണ്. ദാരിദ്ര്യം നിറഞ്ഞ ബാല്യവും, രോഗവും അവനെ ഒരു വാശികാരനാക്കി. പക്ഷേ പള്ളിയിലെ കൊയറിൽ അവൻ അംഗമാണ്, കലയോടും സംഗീതത്തിനോടും അവനു നല്ല താല്പര്യമുണ്ട് . “

സിസിലി ടീച്ചർ മൂന്നു മാസത്തിൽ റിട്ടയർ ചെയ്യുകയാണ്. സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മറ്റു ടീചർമാരുമായി ക്ലാസ്സിൽ നടന്ന സംഭവം ടീച്ചർ ചർച്ച ചെയ്തു . ഒടുവിൽ അവന്റെ കഴിവിന് ഒരു അംഗീകാരമായി അവനു ഒരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ സിസിലി ടീച്ചറും മറ്റു ടീച്ചർമാരും തീരുമാനിച്ചു. പട്ടണത്തിലെ ഒരു നല്ല ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് കടയിൽ നിന്ന് അവർ ഒരു ഗിറ്റാർ ഓർഡർ ചെയ്തു.

3 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഉച്ചയൂണിന്റെ സമയത്ത് ഗിറ്റാർ സ്കൂളിലേക്ക് എത്തി. കുട്ടികളെല്ലാം ആ വലിയ പൊതിക്ക് ചുറ്റും ഓടി കൂടി. ഹെഡ് മിസ്ട്രസ് വന്നതോടെ കുട്ടികളെല്ലാം ഓടിയകന്നു. സോളമൻ ഊണ് കഴിക്കാൻ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കുകയാ. സിസിലി ടീച്ചറും മറ്റു ടീച്ചർമാരും സോളമനെ കാത്തിരുന്നു.ഉച്ച കഴിഞ്ഞുള്ള പീരിയഡിനുള്ള ബെൽ അടിച്ചു. ഊണ് കഴിഞ്ഞു സോളമൻ എത്തിയില്ല. സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ ഇരുന്ന സിസിലി ടീച്ചർക്ക് ഉച്ച മുഴുവനും വിരസമായി അനുഭവപെട്ടു.

സമയം 2.30 ആയപ്പോൾ ആ വാർത്തയുമായി സ്കൂളിലെ പ്യൂൺ മത്തായി ചേട്ടൻ എത്തി. “സോളമനെ ഇനി കാക്കണ്ട സിസിലി ടീച്ചറെ, അവൻ ഇനി വരില്ല, അവൻ പോയി. “ഊണ് കഴിച്ചു തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിക്ക്, കുളത്തിന്റെ വക്കത്തു വെച്ച് അവനു അസുഖം (അപസ്മാരം) കലശലായി, അവൻ കുളത്തിലേക്ക് വീണു. ഉച്ചയായത് കൊണ്ട് ആരും അവനെ കണ്ടില്ല, രക്ഷിച്ചുമില്ല. അവൻ വെള്ളത്തിൽ കിടന്നു ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചു.

ഇത് കേട്ടതോടെ സിസിലി ടീച്ചറുടെ ശരീരം മുഴുവൻ മരവിച്ചു പോയി. ടീച്ചർമാരും കുട്ടികളും കണ്ണീരിലായി. നാടിന്റെ മുഴുവൻ വിങ്ങലായി അവൻ. ഒരിക്കലും കാണാത്ത ഗിറ്റാറും, മീട്ടാത്ത സ്വരങ്ങളും ബാക്കിയാക്കി സോളമൻ യാത്രയായി..

2019 ഫെബ്രുവരിയിലെ ഒരു സായാഹ്നം, തിരുഹൃദയം എൽ. പി. സ്കൂളിലെ അന്നിവേര്സരി ആണ്. സിസിലി ടീച്ചർ വന്നിട്ടുണ്ട്, വാര്ധക്യസഹജമായ അവശതയിലാണ്. പഴയ അരവിന്ദ് കെ. പി. ഇന്ന് ഒരു പി. ടി. എ. ഭാരവാഹി ആണ്. അദ്ദേഹത്തിൻടെ മകൻ അർജുൻ ആണ് ഇപ്രാവശ്യത്തെസോളമൻ കല പുരസ്‌കാരത്തിന് “ അര്ഹനായിരിക്കുന്നത്. സോളമന്റെ പേരിലുള്ള അവാർഡ് സിസിലി ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽ നിന്നു തന്ടെ മകൻ വാങ്ങുമ്പോൾ അരവിന്ദിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സോളമന്റെ ആ ഗിറ്റാർ ഇന്നും തിരുഹൃദയം സ്കൂളിലെ ആർട്സ് റൂമിൽ ഭദ്രമാണ്. കലാവാസന ഉള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ വർഷങ്ങളായി അതിൽ നിന്നു സ്വരരാഗലയമുണ്ടാക്കുന്നു. വരഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം സോളമൻ ഇന്നും ആ നാടിന്റെ വിങ്ങലാണ്. പക്ഷെ കലയെ മാറോടണക്കുന്നു ഓരോ കുരുന്നിന്റെയും രൂപത്തിൽ സോളമൻ നമുക്ക് ചുറ്റും ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.

©2020 robusta

Iron lady of my home…

If being strong is a heavenly virtue, then there is no other Goddess who possess it as well as her. You can’t just put her out of the story. There is no “NO” in her dictionary. Whether it be things within her reach or not ,she would never give up without a try. Whether you be in trouble or pain, she would even come from the death bed to save you. Hungry to learn new things just as a toddler and always with the trend. Lively, lovely and scintillating , she is a power house of energy. I am talking about my grandma, the superwoman of my household.

She is ofcourse a home-maker. She is now in her sweet 75. Today, we only value paid jobs and never appreciate our mom’s who struggle to keep things intact at home. In her early days, she lead an enormous joint family as an elder in-law with such ease which we can’t even think about in this nuclear-family era.

She is an exceptional cook, who could not only manage to cook for a dozen in an hours time without any early notice but also have the art to feed their tummies and minds as well.In our backyard , she is taking care of a lively garden which supplies a lot to our kitchen. At this age , she is happy and willing to take care of as much as many toddlers. Her love for kids is so much that , me , my dad and my nephews all have felts the love in her warm arms.

She is a person who hates to depend on others and a person who supports everyone who leans on her. So much contented with her life, which always reflects on her face. Her ever glowing smile makes our day.

In my childhood, I have seen her fixing the fuse at the near by transformer during heavy rains, when there is no men at home. She could even fix a water pump and be that host carrying out farming over a hectare. Neighbours ran to her when somebody is sick as she is their local doctor who suggests what to do in a scene of uncertainty. Everyone in the home , sees her as a symbol of resistance.

4 years back, when grandpa was diagnosed with cancer, unfortunately she broke her arm at the same time. Trust me, I was so much bewildered to see her lifting and supporting grandpa with a broken arm. Even when she is sick, she will allow nobody to do her role, a woman of tremendous self-respect. She is very unhappy when she is sick or injured, she will strive so hard to get back to normal. A woman who gives a lot about being sound and healthy, who sees being dull and gloomy as a shame.

She wakes so early, do her prayers, wash herself, get dressed and marches to the church.After the holy mass, she have a lil chat with grandpa at his tomb in the cemetery. After being together in love for more than 50 years, she still share her dreams of him coming to visit her, which leaves me blushing.

Always up to date with current affairs, clean and well dressed, she is an idol of self confidence. For youngsters, an inspiration. She does nothing special, but does everything with immense love and dedication.

story of a priceless human being..

I have seen both young and old people telling that they are fed up with their lives and are happy to die. She is an antagonist to those with such opinions as she sees life as a gift and wants to waste nothing about it.

the sea of love

the sky of hope

like an old horse

always never done

warrior in the war

who never backs down

at the sight of loss

neither cries out

nor pulls out

smiles like 100 watts

never price her

or ever try her

that grew in fire

won’t fade in sun

I think its time to remember our moms and grandmoms who end up living a life without credits. Love them, care them & value them..

Dedicated to all moms !!

Love you ❤️

©2020 robusta

shoe flower’s wailing !!!

Today morning, I woke up to see the sun blinded by some dark clouds after a heavy pour.Everything looked so pale, dull & gloomy.I felt like darkness embracing me.I comforted myself on my couch with a cup of coffee.To my enlightenment, I could spot some bright colors a lil far …I was curious , so I swiftly put on my flip-flops and ran to the scene.

At the corner of my side yard near to the fence, I could see a pair of shoe flower plants with some winsome flowers..my eyes were magnetised .They were so heavenly and their alluring charm in the bizarre environment made my day.When I went close I could hear their murmur..

someone is gazing at us

I think it’s the spoiled brat

but it leaves me in no fuss

when he stand along his cat

may be to rip us and set fire

they love roses and daisies

which they care and admire

a life with pots and vases

living to glow and standout

always bought for money

and not to be thrown out

even flies love their honey

but we live of our own

never in pride and glory

neglected and unknown

avoided without a sorry

always blushing at them

with no worries and regrets

just to earn their contemn

no matter dawns or sunsets

been used to polish thy shoes

making our life’s mundane

pushing us into our woes

I see human so insane

using my leaves as medicine

with no thorns and traps

so damn real and genuine

everywhere in the maps

my colours they ignore

beauty they don’t recognize

they will one day explore

and surely apologize

We are living in a world that admires the price and thereby leaving the priceless unnoticed.We rarely appreciate the beauty that is free, near and around, instead go for the faraway costlier ones.This can be seen in our life’s too.We all should try to value, admire and hold on to what we have with total contentment and happiness, that will make our life’s beautiful & full of colours..

Happy monsoon…

Thankyou!

©2020 robusta

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: