Yes !! There is “Hope”.. ✌️

A lot of people have put their heads down in disbelief thinking that the current situation will never get better. Some think that they don’t possibly have a future. People are worried about living, existing and moving forward.

Careers, aspirations and dreams have moved away from reality for some. Some even think that dying during the pandemic is not a bad option at all as they don’t want to taste these bitter days.Everyone comes into a conclusion that the new normal will never be the same as old one.

Then there are people who commit suicide without giving a try. Even now, a lot of them still fight on the basis of cast, colour and creed. In between, politicians fill their own pockets.New laws are being passed.A lot of things are happening in between this total fuss.

Who will end up as survivors ?

This world is for those who wait, act sensibly and are always ready to evolve…The only thing that is important is your health, both physical and mental ones.Drink a lot of water and just relax. If possible, take this as a wakeup call which reminds us that we are not the only soul owners of this nature.

I will show you a picture which will explain everything.

This is the picture of a rose plant kept in a pot which is given support by a java apple branch. You can see some sprouts on the java apple branch too.At times,we find it very difficult to bring up a java apple plant alone even if it is given individual care. Our tomorrow’s life is all about being like this java apple branch -to support and co-exist.The java apple branch is not only giving support to the beautiful rose plant, but at the same time its being productive itself.This is the magic that happens only when we join our hands with our fellow beings.

Nobody has become poor by sharing something, no matter whether its money, knowledge or happiness. We all will definitely survive and thrive in this struggle together.I believe that the new normal will be beautiful and better than the old one. Lets hope for better days which will hit us very soon. I would like to end up with Stephen Kings words..

“Hope is a good thing,

maybe the best of things

and no good thing ever dies”

©2020 robusta

Night time stories..

She calls me at ten

Talk to me like men

“Wanna see me now”

I ask her like “how? “

come to my place

She tell me like always

I take my scooter

Hit the road faster

“I am here”, me waves

“You are late!!” she says

Lets go for a ride

She jumped to my side

On the lonely roads we roll

Me finding her lovely soul

She stood by my shoulder

Singing loud and bolder

The joy in her smile

As deep as great nile

Tells me to buy an ice cream

At the sight of a shop, she scream

We had chocolates

Like all soulmates

She then tells me “she will drive”

I told her “i wanna go home alive”

But she took it smooth and nice

We moved like an old mice

To a road that never end

Even if we really meant

Moving like in dreams

Through the dimlight beams

We reach her place

And looks face to face

She offer me some coffee

Shows me her school trophy

I tell her its time to sleep

She starts to act like she weep

Sits on ma lap and watch T.V.

Suddenly she ask me about my C.V.

Tells me to get a job

Or get her by a rob

I tell her lets elope

Knew thats the only hope

She smiles and tell me to stay

Later we will think of a way

I lift her in ma arm

She felt so damn warm

I put her on her bed

Kiss her on her head

Covering her with the blanket

But got lost in her anklet

I sat with her till she fell asleep

Made sure my phone don’t beep

I left away from the sight

Bidding her a good night

©2020 robusta

തള്ളപട്ടി…

എട്ട് കുഞ്ഞുവയറുകരഞ്ഞു

അമ്മേ വിശക്കുന്നുവെന്ന്

ഒട്ടിയ വയറുമായി വറ്റിയ മുലയുമായ്

വെക്കമോടിയങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും

തേടിയലഞ്ഞു തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു

തൻകുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു ജീവനാകാൻ

കുഴഞ്ഞുവീണിടുന്നിതാസൗരതാപത്താൽ

ഓടിയെത്തി തന്മക്കളെട്ടും

അന്ത്യമാത്രയെന്നുതോന്നിപ്പിക്കുമെന്നോണം

ദീർഘനിശ്വാസമിട്ടൂതന്നമ്മ

പറക്കമുറ്റാപിഞ്ചോമനകൾക്കുവേണ്ടി

ജീവിച്ചേമതിയാകു എന്നൊരുൾകാഴ്ച്ച

തെല്ലുമോർക്കാതെകുടഞ്ഞെഴുനേറ്റുവമ്മ

പാൽചുരത്താനിലാത്തമാറിടത്തിൽനിന്നു

തൻരക്തമേകിയമ്മ മക്കളോരോർക്കും

തോൽക്കില്ലയെന്നതിൻ പര്യായമായി

സ്വയമേകി മക്കൾക്കുജീവനേകി

പ്രാണനാകേണ്ട അച്ഛനുപേക്ഷിച്ചു

മനുഷ്യനോ ഓടിച്ചുകല്ലെറിഞ്ഞു

ഈ ഭൂമിതൻ അവകാശികൾ

എന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരുപ്പൂമനിതൻ

പടിയിറക്കിഞങ്ങളെ പെരുവഴിയിലാക്കി

വീഴില്ല തളരില്ല ഈയമ്മതൻ മക്കൾ നാം

എന്നചിന്തയുണ്ട് ഞങ്ങൾക്കെന്നുമപയം

©2020 robusta

Papaya heist !!

the plant is now a tree

as twice as tall as me

ready for the feasting

pretty are its fruiting

fresh, sweet and golden

oh my God!! it’s stolen

not just made a hole

but took it as a whole

whom should i doubt

angry and mad, i shout

not tasted by a squirrel

nor by something viral

or was it my neighbour

for not doing him the favour

i stood cautious like a waiter

to catch the cruel traitor

it took two days till i knew

that it came and ate a few

finally i saw him at night

got surprised by the sight

oh my beauty, little naughty

a peacock, i called almighty !!

flying from one tree to another

pranking without any bother

i could only watch and smile

before i left it after a while

©2020 robusta

Amnesia..

a cute little creature

always smiling and true

showing me our picture

that she drew

immature and quaint

the way she paint

colours all over

a big mess moreover

i sat at home

all day all night

like a mom

always in her sight

i could never sleep

nor even weep

she could see me tired

but i tried not to be weird

her memory was fading

and i could see her dying

knew love was her only medicine

that would bring her back to living

oh dear! you are so sweet!

turned into diabetic meat

when i rubbed her arm

before the insulin shot harm

she made a gaze

like it was first time

with the insulin grace

she soured out that sugar prime

just as i left the room block

she turned the hands of the clock

and it was ten ‘o’ clock all again

in our time train

i told her it’s time for injection

like the poor goat

showed her arms with no objection

and trusting me without a doubt

five times she made the clock

and all times, insulin went in without a block

she thought i was acting

expecting my backing

tried to clue me out

before falling into coma

overdosed and pale

losing her persona

i killed her and i never knew

in my warm hands, she died cold

doctor told me about my memory

just to forget after a while

between my blackouts

i knew she was caring me

doing things that i thought

i did for her

now, am on my search for him

who took her away from me

ending up with people

who i put my charges on

i take my revenge

and with a memory that’s too short

and not even true

my search for him never end

and not to know that

am running away from hunting myself

swapping myself with anyone i see

amnesia has taken me

my life was a lie

and i don’t know why ?

The prose is loosely based on a 2000 movieMemento by Christopher Nolan.

©2020 robusta

റോസ് ഇല്ലാത്ത അത്തകളം…

റോസ്പൂവല്ല… ഇത് മുള്ളില്ലാത്ത റോസ്, എന്റെ പെങ്ങളാണ്. ഓച്ചു എന്നാണ് ഞങ്ങള് വിളിക്കാ. എന്നേക്കാൾ ഒരു മൂന്ന് മൂന്നര വയസ്സ് മൂപ്പുണ്ട്. ചെറുപ്പത്തിൽ എല്ലാരും റോസ്മോൾ എന്ന് വിളിക്കണത് കേട്ട് 2 വയസുള്ള ഞാനും വിളിച്ചു. പക്ഷെ ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോ അത് ഓച്ചോൾ എന്നായി. അതാണ്‌ പിന്നീട് ലോപിച്ച് ഓച്ചു ആയത്. ഇൻട്രൊഡക്ഷനിലെ കാണുന്ന സ്നേഹം കണ്ട് ആരും തെറ്റിധരിക്കണ്ട.. അത് വെറും പ്രഹസനമാണ് സജീ… 2 പതിറ്റാണ്ടിലധികമായി ഞങ്ങളുടെ ഈ തല്ലുകൂടൽ മഹാമഹം തുടങ്ങീട്ട്. ഇന്നും അതിനൊരു കോട്ടവും തട്ടിയിട്ടില്ല. 2 പിശാശുക്കളും എങ്ങട്ടേലും പോയ മതി എന്ന് അമ്മച്ചി ഈ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച കൂടി പറഞ്ഞെ ഉള്ളൂ.നിങ്ങള് വിജാരികണ പോലത്തെ, ആങ്ങളേടെ ഷർട്ട്‌ അലക്കി തേച്ചുതരുന്ന,ഇഷ്ടപെട്ട ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്ന ക്‌ളീഷെ പെങ്ങളല്ല ഈ മൊതല്, മറിച്ച് ചാനൽ മാറ്റിയതിന് ടീവി റീമോട്ടോണ്ടു എന്റെ തലമണ്ട അടിച്ചുപൊളിച്ച ടീമാണ്.

ഓണമായാലും ക്രിസ്മസ് ആയാലും ശരി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പൂക്കള്ളോം, ക്രിസ്മസ് കൂടുമെല്ലാം 2 എണ്ണം കാണും. ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതും അവളുണ്ടാക്കിയതും. അതിൽ ഒരെണ്ണം അവിചാരിതമായ സാഹചര്യത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടും. പിന്നങ്ങോട്ട് അടിപൂരമാണ്. ദൈവം സഹായിച്ച് ഇന്നേ വരെ അല്ലാ ഓണക്കാലത്തും ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചിണ്ടായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ പൊരിഞ്ഞ അടിയും നടന്നിട്ടുണ്ട്.പൈസ കൊടുത്തു പൂ വാങ്ങി അത്തകളം ഇട്ടിട്ടുണ്ട്, പറമ്പിലെ മുക്കുറ്റിയും തുമ്പയും പറിച്ച് പൂക്കളമിട്ടിട്ടുണ്ട് എന്തിന് ഗൾഫിലുവരെ ഞങ്ങൾ പൂക്കളമിട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഈ ഓണത്തിന് പക്ഷേ എന്റെ കൂടെ ഓച്ചു ഇല്ല. കുടിമ്പിനി ആണ്, 4 വയസുള്ള ഒരു കുട്ടി ഇണ്ട്, പിന്നെ ലോക്ക്ഡൌൺ ആയതുകൊണ്ട് വരവും പോക്കുമൊക്കെ കൊറവാണ്. പക്ഷെ അതുവിചാരിച്ച് തല്ലൂട്ടത്തിൽനിന്നു വിരമിച്ചിട്ടൊനില്ല എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഇടക്ക് ഇടക്ക് വീഡിയോ കാൾ ചെയ്ത് കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഇപ്രാവശ്യം വീട്ടിൽ ഒരു അത്തകളമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.വീട്ടിലെ പൂ തന്ന്യാ ഉപയോഗിച്ചെ, കാശ് കൊടുത്ത് പൂവാങ്ങി ഇടുന്നതിനേക്കാൾ ഒരുപാട് അന്തസ്സുണ്ട് ഇതിന് .വീട്ടിൽ വല്യ ഒച്ചയും ബഹളോന്നില്ലാണ്ട് കാര്യം കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ അപ്പൊ ആർക്കൊരു സുഗോമില്ല.വീട് ഉറങ്ങിപ്പോയി എന്നാണ് വല്യമ്മച്ചി പറയുന്നേ. ഈ കൊറോണ ഒന്ന് കഴിയാച്ചാ ക്രിസ്മസ് കൂടെങ്ങലും 2 എണ്ണമിണ്ടാക്കി ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യം തുടരാമായിരുന്നു…

©2020 robusta

One last wish…

finally the trial got over

and he was expecting no offer

didn’t utter a word

like a sheep out of the herd

nothing to defend

nor to pretend

lost in oblivion

vision got dark as obsidian

lives he took in the cold

not listening what they told

moaned in his ears

leaving him in fears

the final verdict was read

and death was the bread

alas came the day

in the dark he lay

they got him the best dish

and asked him to make a last wish

“wanna kiss my mom!!”

they brought her from home

tears went down with a blast

he hugged her for the last

she screamed in bane

not in despair but in pain

blood dropped from her ear

with his tooth, he made a tear

“Why didn’t you stop me

till i became a flea”?

he shouted to her

as to a whore

they beat him till he cease

and made him on his knees

took him to the tree

to pay him the fee

weared him the noose

to end the life he chose

had his last breath

knowing death was the only truth

ന്യായവിധി…

കുമ്പനാട്ട് തറവാട്ടിലെ പരേതനായ വറീതേട്ടന്റെ സഹധർമ്മിണിയാണ് ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തി. ഒരു ആണും,മൂന്ന് പെണ്ണുമാണാവർക്ക്.മൂത്തമോൻ ജോസ്, അതിനു താഴെ ആലീസ്, ഷേർലി, ഷീബ. അമ്മച്ചിക്ക് ഈ ജനുവരില് 84 തികയുകയാണ് – ആയിരം പൂർണചന്ദ്രന്മാരെ കണ്ടുതീർത്തു – ഭാഗ്യം ചെയ്ത അമ്മച്ചി. ഈ പ്രായത്തിലും എന്നും പള്ളിയിൽ പോവും. കാണാൻ നല്ല തേജസുള്ള ഒരു ചട്ടക്കാരി അമ്മാമ.ജോസ്‌മോൻ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് വല്ലച്ചിറയിലെ അവറാച്ചൻ ചേട്ടന്റെയും സിസിലിചേർത്തിയുടേയും രണ്ടാമത്തെ മോൾ മറിയയെയാണ്. അവറാച്ചൻ ചേട്ടന് 2 പെണ്മക്കളാണ്. അവറാച്ചൻ ചേട്ടനും ഭാര്യക്കും പ്രായമായി, അവർക്കിപ്പോ ഒന്നിനും മേലാതെയായി. അവർ 6മാസം വീതം 2 പെണ്മക്കളുടെ വീട്ടിൽ മാറി മാറി നില്ക്കുകയാണ്.

രാവിലെ ആയാൽ ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തി തന്റെ റേഡിയോ ഓൺ ആക്കും – “നമ്മുക്ക് പെങ്കുട്യോൾടെ സ്വത്തും വേണ്ട മൊതലും വേണ്ട, അവസാനം അവരുടെ തന്തേനേം തള്ളേനേം നോക്കാനും വയ്യേ”. തന്റെ 3പെണ്മക്കളുടേം ഭർത്താക്കന്മാർ നല്ലവരാണെന്നും, അവർ വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യും, എന്നാലോ ഇവിടത്തെ താടക എന്റെ ജോസ്‌മോനെ പണിയെടുപ്പിച്ചുകൊല്ലുവാണെന്നുമാണ് ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയുട വാദം.തന്റെ മൂത്തമകൾ അലിസിനും 2പെൺമക്കളാണ് -അവരും ഭൂരിഭാഗം സമയത്തും പെണ്മക്കളുടെ വീട്ടിലാണെന്നുള്ള കാര്യം ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തി ഇതിനിടയിൽ വെള്ളംതൊടാതെ വിഴുങ്ങും. ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയും, അവറാച്ചൻചേട്ടനും സിസിലിചേർത്തിയും , ജോസ്‌മോനും പിള്ളേരുമെല്ലാം അടങ്ങുന്ന കുടുംബം മറിയ്ക്കു ഒരു കുഞ്ഞുനരകമാണ്.

ആ ഇടവകയിലെ തന്നെ സെമിത്തേരിസൂക്ഷിപ്പുകാരനാണ് വർക്കി. കുഴിവെട്ട്‌ വർക്കി എന്ന് പറഞ്ഞാലേ ആളുകൾ അറിയൂ. പത്തറപത്തഞ്ജ് വയസ്സായി, ഒറ്റാംത്തടി, ഒരു മുക്കുടിയൻ. രാവിലെ 5.30ക്ക്‌ എഴുന്നേറ്റ് കുരിശുപള്ളില് ചെന്ന് 4 മെഴ്തിരി കത്തിച്ചട്ട് സൈക്കിൾ എടുത്ത് നേരെ അന്തിക്കര ഷാപ്പിലേക്കു പോവും.അതുകഴിഞ്ഞ് വെല്ല ശവടെപ്പുണ്ടെങ്കിൽ പള്ളിപ്പറമ്പിൽ പണിക്കുപോവും, അല്ലെങ്കിൽ മിക്കവാറും വെല്ല തിണ്ണയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടാവും. പക്ഷെ ആർക്കും ഒരു ശല്യത്തിനും ഇല്ല. ബോധം വരുമ്പോൾ എണീറ്റ് വീട്ടിൽ പോവും. ചോറും മീൻകറിയും ഉണ്ടാക്കും.അതിന്റൊപ്പം പാർസൽ വാങ്ങിയ കള്ളും കുടിച്ച് പടമാവും. ചെരിയുന്നതിനു തൊട്ടുമുന്നേ അയ്യാൾ ഒരു നന്മനിറഞ്ഞ മറിയം എത്തിക്കും.

ആ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന വർക്കിച്ചേട്ടനും, ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയും പിന്നീടങ്ങ് ഉണർന്നില്ല. അവർ രണ്ടാളും കണ്ണ് തൊറക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ കൂടെ ഈശോ നിക്കിണ്ട്, തൊട്ടപ്പുറത് 2 മാലാഖമാരും. അവര് നോക്കിയപ്പോൾ മുഴുവൻ ഒരു വെള്ളമയം. അവരുടെ കാര്യം ഒരു തീരുമാനമായി എന്ന് അവർക്കു മനസ്സിലായി. അപ്പൊ ഈശോ പറഞ്ഞു -“ഇവിടെ ഒരു മുറിയുള്ളൂട്ട മക്കളെ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരാളെ മതി, മറ്റാളെ കൊണ്ടോവാൻ പൊറത്തു സാത്താൻ നിക്കിണ്ട്”. തന്റൊപ്പം മത്സരിക്കാനുള്ളത് മുക്കുടിയൻ വർക്കിയാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ത്രേസ്യാമ്മ ചേട്ടത്തിക്ക് ഭയങ്കരാശ്വാസമായി.തനിക്ക് ഒരു രക്ഷയില്ലാന്നു മനസിലാക്കിയ വർക്കിച്ചേട്ടനാന്നുവെച്ച സാത്താന്റൊപ്പം പോവാൻ റെഡിയായി. അപ്പോഴാണ് ആ വഴിക്ക് മാതാവ് വന്നത്. അപ്പൊ ഈശോ മാതാവിനോട് ചോദിച്ചു – “ഇതില് നമക്ക് ആർനെയാ എടുക്കണ്ടേ അമ്മച്ചിയേ? “. “ഡാാ മോനെ വർക്കി, നീ ഇവട എത്ത്യാടാ? ” എന്ന് മാതാവിന്റെ ചോദ്യംകേട്ട് ഈശോ അടക്കം എല്ലാരും തരിച്ചുപോയി. മാതാവ് തുടർന്നു -“ഈ വർക്കി നമ്മട ചെക്കനാട, നമ്മുക്കവനെ മതീടാ”. അപ്പൊ ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മാതാവിനോട് ചോദിച്ചു -“അപ്പൊ എന്നെ അറിയില്ലേ മാതാവേ? “. മാതാവ് പറഞ്ഞു – “അറിയാലോ, നിന്നെ എങ്ങന്യാ അറിയാണ്ടിരിക്ക. സീരിയല് കാണാൻ കുടുംബപ്രാർത്ഥനെടെ സമയം മാറ്റിയ പുള്ളിയല്ലേ നീ. പോരാണ്ട് നീ എന്നും പള്ളീലും വേരാറിണ്ട്. എന്തിനു? നിന്റെ തുണക്കാരോട് നിന്റെ മരിയോളെ കുറ്റം പറയാൻ മാത്രം. മോനെ നീ അവളോട്‌ എന്റെ കൺവെട്ടത്തീന്ന് അങ്ങട് മാറിനിൽക്കാൻ പറഞ്ഞെ. “

അങ്ങനെ ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തി സാത്താന്റെ കൂടെ നിത്യനരകത്തിലേക്കും, വർക്കിചേട്ടൻ ഈശോയുടെ കൂടെ നിത്യഭാഗ്യത്തിലേക്കും നടന്നു. നാട്ടിൽ ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയുടെ ശവടപ്പു മെത്രാന്മാരും, അച്ചന്മാരും, കന്യാസ്ത്രീകളും, പൗരപ്രമുഖരും, നാട്ടുകാരും, ബന്ധുക്കളുമെല്ലാം ആയി ഘോഷമായി നടന്നു. ജോസ്‌മോൻ 3ലക്ഷം ചെലവാക്കി അമ്മച്ചിക്ക് പ്രത്യേക കല്ലറ തന്നെ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ജീവിചിരുന്നിടത്തോളം കാലം തന്നെ ദ്രോഹിച്ചട്ടെയുള്ളൂ എങ്കിലും, അമ്മച്ചിയുടെ വേർപാടിൽ മറിയ ആത്മാർത്ഥമായി കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. വർക്കിച്ചേട്ടന്റെ ശവടപ്പിന് ഒരു പട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.മഴയത്ത്‌ അച്ഛനും കപ്പ്യാരും മാത്രം. കുഴിവെട്ടാൻ ആരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, വികാരിയച്ചൻ പൈസ കൊടുത്ത് ഒരാളെവെച്ചാണ് കുഴി വെട്ടിയത്.ശവടപ്പിന്റെ മറ്റുചിലവുകളും അച്ഛൻതന്നെയാ എടുത്തേ.

നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങൾ പലപ്പോഴും ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയുടെ പോലെയാണ്‌, പൊറമേക്ക് നല്ല പകിട്ടാണ് പക്ഷെ ഉള്ളിൽ വികൃതവും. നമ്മൾ ഒരിക്കലും വെല നൽകാത്ത ജീവിതങ്ങളാകാം അതിലും ഒരുപാട് ശ്രേഷ്ഠം. വർക്കിചേട്ടനും, ത്രേസ്യാമ്മചേട്ടത്തിയുമെല്ലാം കാലം നമുക്ക് മുന്നിൽ വെക്കുന്ന ഗുണപാഠങ്ങളല്ല മറിച്ചു ചൂണ്ടുപലകകളാണ്.അത് നോക്കി വേണ്ടവർക്ക് രക്ഷപെടാം എന്ന് മാത്രം.

©2020 robusta

നന്മയുള്ള വ്യാജൻ..

വികസനം എന്തെന്നറിയാത്ത കേരളത്തിലെ ചുരുക്കം ചില കുഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു മലയൻകുന്ന്. മഹാത്മാഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെട്ട വിവരം അവരറിയുന്നത് അതിന്റെ ഒന്നാം വാർഷികത്തിനാണ്. ചെല്ലപ്പൻചേട്ടന്റെ ചായകടയാണ് അവിടത്തെ എല്ലാ വാർത്തകളുടെയും ഉറവിടം. അവിടെ ഒരു സെക്കന്റ്‌ഹാൻഡ് റേഡിയോ ഉണ്ട്. ചില നേരത്ത് ഒരു തട്ട് കൊടുത്താലെ ശബ്ദം പുറത്തോട്ട് വരുള്ളൂ എന്ന് മാത്രം. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും പള്ളിക്കൂടം കണ്ടിട്ടില്ല. ബീടിതറവും കയറുപിരിക്കലുമാണ് അവരുടെ പ്രധാന തൊഴിൽ. പഞ്ചായത്ത്‌ മെമ്പർ പരമുപിള്ളയാണ് അവിടത്തെ വിദ്യാസമ്പന്നൻ, അയ്യാൾ പത്താംതരം വരെ പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ 80കളുടെ അവസാനത്തോടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് വലിയ മാറ്റമുണ്ടായി. പട്ടണത്തിൽ പോയി പടിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം വളരെയധികം വർധിച്ചു.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ചെല്ലപ്പൻചേട്ടന്റെ ചായക്കടയുടെ മുകളിൽ വാടകക്ക് ഒരു ഡോക്ടർ വരുന്നത്. ഇവിടത്തുകാരനല്ല, നല്ല തേജസുള്ള മുഖം, സൗമ്യനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ . ആയുർവേദഡോക്ടർ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ ജനങ്ങളുടെ ആകാംശ കൂടി. വൈകാതെ ചായക്കടയുടെ മുകളിൽ ക്ലിനിക് പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി പോലുള്ള കോണി കയറി വേണം നാട്ടുകാർക്ക് ക്ലിനിക്കിൽ എത്താൻ. ആളുകൾ വൈകാതെ വന്നു തുടങ്ങി. തുച്ഛമായ ഫീസാണ് അയ്യാൾ ഈടാക്കുന്നത്. അത്രമേൽ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ചികിത്സ സൗജന്യമാണ്. അയ്യാളുടെ പേര് തന്നെയാണ് ക്ലിനിക്കിനും – ദേവാനന്ദ്.

അങ്ങനെ ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും കടന്നുപോയി. ഡോക്ടറുടെ ചികിത്സ പലരിലും ഫലം കണ്ടുതുടങ്ങി. ഗോവിന്ദൻനായരുടെ മകന്റെ പിള്ളവാതംകൂടി ചികിൽസിച്ചു ഭേദമാക്കിയതോടെ അയ്യാൾ ആ നാടിന്റെ തന്നെ കണ്ണിലുണ്ണിയായി മാറുകയായിരുന്നു.അവരുടെ അതിരില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിനും ബഹുമാനത്തിനും പലപ്പോഴും അയ്യാൾ അർഹനായി. ഡോക്ടർക്കുള്ള ഊണും ചായയും ഒക്കെ നാട്ടുകാരുടെ വകയായി.പലരും കാണിക്കയായി പഴകുലകളും ചക്കയുമെല്ലാമായി ആ കോണി കയറി പോകുന്നത് ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായി മാറി.

2 വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം നാട്ടുകരയോഗം ഒരു പ്രാഥമിക ആരോഗ്യകേന്ദ്രം തുടങ്ങുകയുണ്ടായി. അതിന്റെ സാരഥ്യമേറ്റെടുക്കാൻ ദേവാനന്ദ് ഡോക്ടറെ അവർ നിർബന്ധിച്ചു. പക്ഷെ അദ്ദേഹം അത് സ്നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു.ഡോക്ടർമാരെ കിട്ടാതെ കുറച്ചുനാൾ ആരോഗ്യകേന്ദ്രം അനാഥമായി കിടന്നു. ഒടുവിൽ മെമ്പർ പരമുപിള്ളയുടെ അനന്തരവൻ രാഘവൻ പോലീസ് പട്ടണത്തിൽനിന്നു ഒരു ഡോക്ടറെ കൊണ്ടുവന്നു.പക്ഷെ ജനങ്ങളാരും ഒരാവശ്യത്തിനും ആരോഗ്യകേന്ദ്രം സന്ദർശിച്ചില്ല. അവർകെന്തിനും ഏതിനും ദേവാനന്ദ്ഡോക്ടറെ മതി.അയ്യാളെ കണ്ടാൽ തന്നെ ആളുകളുടെ അസുഖം മാറും എന്ന അവസ്ഥയായി.

അങ്ങനെ ആരോഗ്യകേന്ദ്രം അടച്ചു പൂട്ടണ്ട ഒരു സാഹചര്യം അവിടെ സംജാതമായി.ഇത് രാഘവൻപോലീസിനെ വളരെയധികം ചൊടിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പരമുപിള്ള തന്റെ മകൾക്ക് ദേവാനന്ദ് ഡോക്ടറെ വിവാഹമാലോചിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്.തന്റെ മുറപെണ്ണായ അമ്മുകുട്ടിയെ ദേവാനന്ദ് ഡോക്ടർക്ക് ആലോചിച്ചത് രാഘവന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.ഒടുവിൽ അയ്യാൾ അമ്മാവനെ പോയി കണ്ട് അയ്യാളുടെ ആഗ്രഹം വ്യക്തമാക്കി. തന്റെ ഏക മകളായ അമ്മുകുട്ടിയെ ആർക്കു വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുത്താലും, വെറും ഒരു കോൺസ്റ്റബിൾ ആയ തനിക്ക് കെട്ടിച്ചുകൊടുക്കില്ല എന്ന് പരമുപിള്ള കട്ടായം പറഞ്ഞു. അമ്മുക്കുട്ടിക്ക് രാഘവനെ ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷെ അച്ഛനെ എതിർക്കാനുള്ള ശക്തിയൊന്നും അവൾക്കില്ല.

രാഘവൻ ദേവാനന്ദ്ഡോക്ടറെ പോയികണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു.ഡോക്ടർ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു – “സ്നേഹിക്കുന്നവർ തമ്മിൽ ഒന്നിക്കുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ട്ടം, ധൈര്യമായി മുന്നോട്ടു പൊയ്ക്കോളൂ. പരമുപിള്ളച്ചേട്ടനെ ഞാൻ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കികൊള്ളാം”.മറുപടി കേട്ട രാഘവൻ സന്തോശംകൊണ്ട് ദേവാനന്ദ്ഡോക്ടറെ ആശ്ലേഷിച്ചു.ഡോക്ടറൊരു മാന്യനാണ്, അയ്യാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.അയ്യാളെ ഒരു ശത്രുവായികണ്ടതിൽ രാഘവൻ പരിതപിച്ചു.

പിറ്റേദിവസം രാവിലെ ആയപ്പോൾ അമ്മുകുട്ടിയെ കാണുന്നില്ല.പരമുപിള്ള പരിഭ്രാന്തനായി.അയ്യാൾ നാടെങ്ങും അവളെ അനേഷിച്ചു.പക്ഷെ കണ്ടെത്താനായില്ല. രാഘവനെയും കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. അതേസമയം ചെലപ്പൻചേട്ടന്റെ ചായക്കടക്കുമുന്നിൽ ഒരു പോലീസ് വണ്ടി കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലിനിക്കിലേക്കാണ് പോലീസ് പോയിരിക്കുന്നത്, എന്തോ പരിശോധനയുടെ ഭാഗമായിട്ടാണ്.കൈകളിൽ വിലങ്ങുമായി ദേവാനന്ദ്ഡോക്ടർ ആ കോണിപടിയിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് ആ നാടെങ്ങും നടുങ്ങി. പരമുപിള്ള തലയ്ക്കു കൈവെച്ചു.അതേസമയം തന്നെ കവലയിൽ ഒരു അംബാസ്സഡർ കാറിൽ രാഘവനും അമ്മുക്കുട്ടിയും വന്നിറങ്ങി. അവരുടെ കഴുത്തിൽ പൂമാലകളുണ്ട്. അവരുടെ രജിസ്റ്റർ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. ഏതൊരുരാഷ്ട്രീയക്കാരനെപോലെതന്നെ പരമുപിള്ളയും ഞൊടിയിടയിൽ കാലുമാറി. അയ്യാൾ തന്റെ മകളെയും മരുമകനെയും ഇരുകൈയ്യോടെ സ്വീകരിച്ചു.

കയ്യിൽ വിലങ്ങുകളുമായ് പോവുന്ന സമയത്തും ഡോക്ടറുടെ മുഖത്ത്‌ ആ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.അയ്യാൾ തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു പച്ചമരുന്ന് കടയിൽ മരുന്ന് എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.കുഞ്ഞിക്കുട്ടനെന്നാണ് ശെരിക്കുള്ള പേര്. അവിടെനിന്ന് 3000രൂപയും കുറച്ചു മരുന്നുകളും അടിച്ചുമാറ്റിയായിരുന്ന അയ്യാളുടെ ഇവിടേക്കുള്ള വരവ്. ഒരുപാട് വ്യാജഡോക്ടർമാരും, വ്യാജരേഖകളും കയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ട കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. അതിന്റ ഭാഗമായിട്ടാണ് ഇവിടെയും പരിശോധന നടന്നത്.ഇതൊന്നും അറിയാതെ, “ഞങ്ങളുടെ ഡോക്ടർമാമനെ കൊണ്ടുപോവല്ലേ”- എന്ന് കുട്ടികൾ വാവിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അയ്യാൾ ഒരു വ്യാജനായിരിക്കാം. പക്ഷെ മലയാൻകുന്ന്കാർക്ക് അയ്യാൾ ഒരു ദോഷവും ചെയ്തിട്ടില്ല. അയ്യാളെ അപ്പാടെ വെറുക്കാൻ അതുകൊണ്ടവർക്ക് സാധിക്കയുമില്ല. അയ്യാൾ ഒരു ഡോക്ടറല്ല, കള്ളനാണ്. പക്ഷെ അയ്യാൾക്ക് കൈപുണ്യമുണ്ട്, അതിന്റെ ഗുണം അനുഭവിച്ചവരുമുണ്ട്. സാഹചര്യങ്ങളാകാം അയ്യാളെ ഇങ്ങനയാക്കിയത്. ഒരു പക്ഷെ അയാളൊരു ശെരിക്കുള്ള ഡോക്ടറായിരുനെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയവരാണ് ഭൂരിഭാഗം മലയൻകുന്നുകാരും.ദേവാനന്ദ്ഡോക്ടറെ അവർ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.

ഇതുകഴിഞ്ഞും പലരൂപത്തിലും , പലഭാവത്തിലും കുഞ്ഞിക്കുട്ടനെപോലുള്ളവർ കേരളത്തിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെയും വിഹരിച്ചു. ചിലർ പിടിക്കപ്പെട്ടു, ചിലർ ഇപ്പോഴും അവരുടെ സഞ്ചാരം തുടരുന്നു..

©2020 robusta

The Great Escape…

i see no sun above us

oh my Lord, where have you been?

are you old and blind?

with no freedom we exist

not dead but not alive

why you gave us this life?

just to worry and suffer

i can’t smile or even cry

no rainbows nor colours in my sky

mornings, i wake up to orders

and in nights with nightmares

no food and none to care

all alone in the famine

death has become my only rescue

our brothers die in the jail

with no way to bail

we end up like jerks

at this wrong place of stay

don’t wanna live here anymore

it’s ok even if i die trying

made an attempt to cross the river

but saw my friend eaten up by the flow

bruises all over my body

could never cruise over the tide

back again in this unworthy place

have not seen my sister

who flew a decade back

again i tried , helped by a broker

just to know that he sold me

but he ended up in their hands

and they hung him

now i knew , i had no escape

my life was meant to end here

i sat alone thinking

i always wanted to go out

and tell the truth

to the world who left us all alone

that we are all human and all one

alas, i had my last try

drove my car into the border wall

which almost killed me

and with a tyre less

i moved on and on

they shot me, not once, not twice

i had half a dozen in my ribs

but i never stopped

till i saw some human

who took me out

blood sprinkled out

and i saw death face to face

but i felt free

God finally saw me

and i knew i made it

it took some time for the wounds

and now am back on my own feet

with air of hope and love

i tell the world

i am a survivor

©2020 robusta

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: